نویسنده: ادل صفر - ۱۳٩٢/٢/۱

ﯾﻪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺳُﮑــــﻮﺕ
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﮔﻮﺵ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﺯﯾﺮ ﺷﺎﻝ ﻭ ﭼﺎﺩﺭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮔﺮﻣﺎ ﺭﺍﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻃﻌﻨﻪ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﺳﻔﺎﻟﺖ ﻫﺎ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻧﺪ
ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺩﯾﺪﻧﺪ
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻟﺐ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﻪ ﺗﺤﻘﯿﺮﻫﺎ ﻓﻘﻂ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﭼﺎﺩﺭﯼ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺣﺴﺮﺕ ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ